چکیده:
شهر تهران در سالهای اخیر مواجه با تغییرات عمده ای در ابعاد كالبدی – فضایی بوده است. فعالیتهای برج سازی سالهای اخیر را می توان به عنوان یكی از بارزترین مراحل در روند تغییرات فوق تجزیه و تحلیل كرد. اگرچه برج سازی می تواند به بخشی از مسائل شهری نظیر كمبود زمین و مسكن تا حدی پاسخ دهد، اما این پدیده می تواند مسائلی را نیز به دنبال داشته باشد. در این راستا، ارزیابی برجهای احداث شده می تواند به شناخت نقاط قوت و ضعف این پدیده منجر شود. مقاله حاضر ضمن تبیین فعالیتهای برج سازی در تهران، به ارزیابی اثرات كالبدی - فضایی برجها در محلات فرمانیه و كامرانیه پرداخته و پس از شناخت نقاط قوت و ضعف آن ، به ارائه اصول و معیارهای كلی در جهت این فعالیت می پردازد. ارزیابی انجام شده بر اساس معیارهای شش گانه : (1) سیمای شهری و كیفیت محیط شهری ، (2) عوارض زیست – محیطی ، (3) شبكه ارتباطی و دسترسی ، (4) دسترسی به خدمات شهری ، (5) ایمنی ، و (6) توجیه اقتصادی صورت گرفت. در قالب نتیجه گیری مقاله، باید گفت كه علی الاصول افزایش تراكم و بهره گیری از امكانات بالقوه موجود در بافتهای شهری ، قابل توجیه است. با این حال ، فعالیتهای برج سازی در تهران ، نقاط ضعف مشخصی داشته ومعیارهای لازم در فرایند برنامه ریزی و طراحی شهری مورد توجه جدی قرار نگرفته است. برج سازی می باید با سیاست های تعریف شده توسعه شهری همسو باشد. اصول شهرسازی و توسعه شهری حكم می كند تا در ابعاد كالبدی – فضایی برج سازی ، مقولاتی نظیر سیما و هویت شهری، اصول افزایش تراكم، تقسیمات كالبدی شهری ، ایمنی، حمل و نقل و ترافیك، محیط زیست، تأمین زیرساخت های شهری و دسترسی به خدمات و تجهیزات شهری مورد توجه قرار گیرند.
کلمات کلیدی : ارزیابی – برج – برج سازی – برنامه ریزی – تراکم – تهران – شهرسازی – فضایی – کالبدی – مسکونی
دکتر محمد مهدی عزیزی / استادیار گروه شهرسازی دانشکده هنرهای زیبا ، دانشگاه تهران / نشریه هنرهای زیبا / شماره 4 و 5
برای دریافت کامل مقاله به صورت PDF روی لینک زیر کلیک کنید:
http://journals.ut.ac.ir/issueuser/Uploads/Articles/e8c38e08-ce76-4ec4-91b4-10cb502f753bISSN%201025-9570-4-5-033.pdf
+نوشته شده در شنبه 10 فروردین1387ساعت8:44توسط 3شهرساز |